وقتی در شهری زندگی می کنید که اکثر ساکنان آن ایرانی نیستند، سنت ها و غذاهای ایرانی برای اکثر افراد تازگی دارد. اگر مثل بنده به ایرانی بودن خودتان افتخار می کنید، بدیهی است که بخشی از تلاش های شما صرف معرفی ایران به اطرافیانتان خواهد شد. نگارنده از هر فرصتی در این زمینه استفاده می کند.
یکی از این فرصت ها چند روز پیش دست داد. بنا بود دوستان ما در باشگاه Toastmasters مهمانی ای به مناسبت جشن کریسمس ترتیب دهند. محض اطلاع خوانندگان عزیز، باشگاه Toastmasters با هدف افزایش توانمندی افراد در سخنرانی های عمومی و همین طور مدیریت فعالیت می کند. برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.
این مهمانی در قالب یکی از جلسات عادی ما برگزار می شد و حاصل آن جلسه ای با رسمیت کمتر، رد و بدل کردن هدیه و خوردن غذاهای خوشمزه بود. تعدادی از اعضا، متقبل آوردن غذاها شدند. در اصطلاح به این نوع مهمانی ها که هر کس، غذا می آورد و بعد همه، غذاهایشان را با هم به اشتراک می گذارند Potluck می گویند. تنوع غذاها، هم سفره را رنگین می کند و هم اشتها را برمی انگیزد.
من هم به نوبه خودم تصمیم گرفتم یک غذای ایرانی را به دوستانم معرفی کنم. چون دفعه قبل آش رشته درست کرده بودم (که بسیار هم مورد استقبال قرار گرفت) تصمیم گرفتم این بار یا نان خامه ای درست کنم یا شله زرد. قضیه را به رای گیری گذاشتم و اکثر حاضران به شله زرد رای دادند. شله زرد در انگلیسی اسم خیلی هوس برانگیزی دارد Saffron Rice Pudding. چون زعفران Saffron جزو ادویه های نادر و بسیار گران قیمت است، نام آن توجه همه را به خود جلب می کند؛ به همین دلیل بیشتر دوستان می خواستند این غذای جدید را امتحان کنند.
جلسات ما ساعت شش و نیم بعد از ظهر روزهای دوشنبه شروع می شوند. همان طور که اکثر خوانندگان عزیز می دانند، لازم است شله زرد، مدتی در یک جای خنک بماند تا خودش را بگیرد، به همین دلیل تصمیم گرفتم شب قبل غذا را درست کنم. راستش را بخواهید خیلی دیر کار را شروع کردم. دقیق ترش را بخواهید ساعت ۱۲ شب دست به کار شدم. حدود سه ساعت و نیم هم تهیه شله زرد طول کشید. اگرچه خسته و کوفته به رختخواب رفتم، ارزشش را داشت. شله زرد را در لیوان های کوچکی ریختم و آنها را به روش سنتی با خلال بادام Blanched Slivered Almonds و دارچین Cinnamon تزئین کردم. همه لیوان ها را بعد از کمی خنک شدن، در یخچال قرار دادم و عصر همان روز به مهمانی بردم. جایتان سبز، بسیار خوشمزه شده بود. با وجود آنکه تعداد لیوان ها به مراتب از تعداد شرکت کنندگان بیشتر بود، شله زرد تمام شد. البته بعضی از دوستان چند تا از شله زردها را به منزلشان بردند تا به همسرانشان هم بدهند.
برای دیدن عکسی از این مهمانی اینجا کلیک کنید.
دستور پخت شله زرد
اگر مایل هستید خودتان هم دست به کار شوید و شله زرد درست کنید. می توانید از دستور زیر استفاده نمایید. معمولا کسی در شله زرد نمک نمی ریزد؛ ولی من به تجربه دریافته ام که ترکیب نمک و شکر به کام اکثر افراد بسیار خوشآیند می آید (مثل بستنی های مک دانلدز McDonald’s که نمکین است و بسیار پر طرفدار). من با استفاده از مواد زیر موفق شدم ۳۰ لیوان کوچک یک بار مصرف، به اضافه سه کاسه بزرگ شله زرد درست کنم.
مواد لازم:
برنج= ۲ پیمانه
آب=۲۰ پیمانه
شکر=۶ پیمانه
گلاب =نیم پیمانه
خلال بادام =۳۰ گرم
زعفران= به مقدار لازم
روغن مایع= دو سوم پیمانه
پودر دارچین= به مقدار کافی برای تزئین
نمک= یک الی دو قاشق چایخوری
اگر مایل بودید می توانید از خلال پسته هم برای تزئین، استفاده کنید. حدود ۲۰ گرم خلال بادام را داخل شله زرد بریزید و بقیه را برای تزئین نگه دارید.
به دوستان خارج از ایران پیشنهاد می کنم از برنج سفید تایلندی گلوتن دار Thai White Glutinous Rice استفاده کنند. به این نوع برنج White Sticky Rice هم می گویند. خاصیت این برنج آن است که خیلی سریع می پزد، له می شود و به هم می چسبد. این دقیقا حالتی است که برای شله زرد نیاز داریم. اگر از این نوع برنج استفاده کنید، زمان پخت اولیه برنج به حدود یک ساعت و نیم کاهش می یابد.
طرز تهیه:
- برنج، آب، روغن و نمک را در یک قابلمه بزرگ بریزید و با حرارت بالا بپزید. آن قدر بگذارید بپزد که برنج له شود و آب را به خود جذب کند. مخلوط را مرتب هم بزنید که ته نگیرد. این مرحله بسته به نوع برنجی که استفاده می کنید بین یک ساعت و نیم تا سه ساعت طول خواهد کشید. در پایان این مرحله یک نوع مخلوط آبکی و چسبناک از برنج حاصل می شود.
- شکر را به این مخلوط اضافه کنید و بگذارید تا حدود ۴۵ دقیقه الی یک ساعت جوش ریز Simmer بزند. حرارت را کم کنید و مخلوط را هم بزنید که ته نگیرد. در خاتمه این مرحله مخلوط برنج از شکر اشباع شده است.
- زعفران، گلاب و خلال بادام را به مخلوط اضافه کنید. زعفران را مرحله مرحله اضافه کنید و مخلوط را هم بزنید. این قدر این کار را تکرار کنید تا رنگ مخلوط، دلخواهتان باشد.
- حرارت زیر قابلمه را کم کنید. درب آن را ببندید و بگذارید حدود یک ربع دم بکشد.
- گاز را خاموش کنید و شله زرد را در ظرف هایی که از پیش آماده کرده اید، بکشید. بعد از چند دقیقه روی شله زرد را به وسیله مواد تزئینی (خلال بادام، دارچین و خلال پسته) تزئین کنید.
- بعد از اینکه شله زرد خنک شد، می توانید ظرف ها را به یخچال منتقل کنید تا بهتر خودش را بگیرد و برای سرو کردن آماده شود.

#1 by فرید صلواتی on دی ۱۱, ۱۳۸۸ - ۱۲:۵۸ ب.ظ
“هجرت باید کرد”
#2 by علیرضا پارسای on دی ۱۱, ۱۳۸۸ - ۶:۳۴ ب.ظ
این هم طرز نگرش جالبی است.
#3 by shahram on دی ۸, ۱۳۸۸ - ۳:۱۸ ق.ظ
علیرضا خان سلام
ممنون از جوابتون. … بلی من هر روز مطالب شمارو دنبال میکنم و اون پستو قبلا خوندم. جالب بود بحدی که یکی از اولویتهای کارم بری موقعی که ستل داون شده باشم قرار گرفته است.
#4 by علیرضا پارسای on دی ۸, ۱۳۸۸ - ۱۲:۰۴ ب.ظ
جناب شهرام
بنده از نظر لطفتان ممنونم. واقعا متشکرم که نوشته های حقیر را مطالعه می کنید.
پیروز باشید
#5 by shahram on دی ۷, ۱۳۸۸ - ۹:۵۷ ق.ظ
عایرضا خان سلام و وقت بخیر
کریسمس بر شما مبارک
وقتی به عکس توجه کردم دیدم اکثریت افراد خیلی جوان نیستندو برای من جالبه.
دوم داشتن مدرک اشپزی ممتاز برای کار در کانادا بدرد میخوره؟
بازم ممنون از زحمات شما
#6 by علیرضا پارسای on دی ۷, ۱۳۸۸ - ۱۰:۱۶ ق.ظ
سلام شهرام خان
اکثر شرکت کنندگان در Toastmasters افرادی هستند که شغل های مهمی دارند و به واسطه آن نیازمند صحبت کردن در مجامع و یا جلسات مختلف می باشند. از این رو این افراد سال ها وقت صرف کرده اند تا پله های ترقی را طی کنند. دقت بفرمایید که این جلسات برای آموزش زبان نیست، بلکه برای تقویت توان مدیریتی و سخنرانی عمومی است.
لطفا برای اطلاعات بیشتر لینک زیر را هم بخوانید:
http://www.aparsai.ca/?p=664
داشتن مدرک آشپزی ممکن است به کارتان بیاید. در شهرهای بزرگ تعداد زیادی رستوران ایرانی هستند که ممکن است افراد دارای این مدرک را استخدام کنند. مطمئن نیستم در ایران بتوان فنون آشپزی سبک فرانسوی را یاد گرفت. اگر چنین امکانی وجود دارد آن وقت می توان در رستوران ها و یا هتل های عادی هم استخدام شد. متاسفانه بنده آشپزی را به صورت حرفه ای نمی دانم و فقط گاه گداری به عنوان سرگرمی با دیگ و ملاقه دست و پنجه نرم می کنم.
پیروز باشید
#7 by مهرداد on دی ۷, ۱۳۸۸ - ۳:۲۰ ق.ظ
بجای روغن مایع از کره استفاده کنید نتیجه اش بهتر است.
#8 by علیرضا پارسای on دی ۷, ۱۳۸۸ - ۱۰:۲۶ ق.ظ
سلام مهرداد خان
به روی چشم. حتما امتحان می کنم.
مرسی از پیشنهاد
#9 by fariba on دی ۶, ۱۳۸۸ - ۲:۲۶ ب.ظ
دست شما درد نکند خیلی وقت بود می خواست شعله زرد درست کنم اما یادم نمی امد چطور وقت هم نشده بود تا از کتاب اشپزی نگاه کنم . با سپاس
#10 by علیرضا پارسای on دی ۶, ۱۳۸۸ - ۳:۰۴ ب.ظ
سلام فریبا خانم
لطف دارید.
موفق باشید