کانادایی ها دومین دوشنبه ماه اکتبر را به نام روز Thanksgiving یا شکرگزاری می شناسند. این روز یکی از تعطیلی های رسمی کاناداست. روز شکرگزاری یا همان Thanksgiving مختص دو کشور آمریکا و کاناداست. اولین جشن شکرگزاری در سال ۱۵۶۵ و در فلوریدا برگزار شد. این جشن از سال ۱۶۱۲ رسمی شده و مردم کانادا و آمریکا آن را جشن می گیرند. آمریکایی ها این روز را در چهارمین پنجشنبه ماه نوامبر هر سال جشن می گیرند.
تا آنجا که از تاریخ برمی آید جشن شکرگزاری ریشه مذهبی ندارد. از طرف دیگر این جشن تقریبا همزمان با فصل برداشت محصول Harvest Season برگزار می شود. در بسیاری از کشورهای دنیا نیز جشن های مشابه تحت عنوان جشن برداشت و به ندرت شکرگزاری برگزار می شود. از جمله در کشور عزیزمان ایران که جشن مهرگان از هزاران سال پیش در بین مردم ایران مرسوم بوده و حتی بعد از اسلام نیز ادامه داشته است. قائدتا خوانندگان عزیز وبلاگ می دانند که جشن مهرگان در شانزدهم مهرماه برگزار می شود که در تقویم اوستایی نام روز و نام ماه هر دو “مهر” است که نام دیگری است برای “میترا” یکی از خدایگان مهم ایرانیان باستان (حتی پیش از دین زردشت) که پایه دین میترایی است، آیینی که در اروپا هم نفوذ بسیاری داشته است.
از نظر تاریخی ارتباط بین جشن مهرگان و جشنهای برداشت و یا شکرگزاری اثبات نشده است ولی حداقل آن است که جشنی مشابه در بسیاری از کشورهای دنیا برگزار می شود که در منطقه آمریکای شمالی به آن جشن شکرگزاری یا Thanksgiving معروف است.
کانادایی ها در این روز که یک نوع جشن خانوادگی محسوب می شود در کنار هم جمع می شوند و معمولا شام مفصلی هم می خورند. غذای اصلی این شام یک بوقلمون درسته Roasted Turkey است. در کنار بوقلمون بسیاری غذاها و همین طور شیرینی ها نیز مصرف می شود که بسته به عادت مردم و رسم و رسومات آنها متفاوت است. بعضی از این خوراکی ها عبارتند از:
- مربای کرن بری (قره قاط؟) Cranberry Sauce
- پوره سیب زمینی Mashed Potato
- شیره گوشت (البته با آرد مخلوط و پخته شده و معمولا از شیره گوشت بوقلمون استفاده می شود) Gravy
- هم (گوشت ران خ.و.ک که مثل کالباس آماده می شود) Ham
- پای کدو تنبل (نوعی شیرینی که با کدو تنبل درست می شود) Pumpkin Pie
همان طور که عرض کردم ممکن است خوراکی های دیگری هم سر سفره حاضر باشد. همین طور ممکن است بعضی ها برخی از این خوراکی ها را نخورند. به هر حال هرچه که هست معمولا خوراکی ها متنوع است و پرخوری برقرار.
نصب رایگان تولبار “مهاجرت به کانادا”
پ.ن. به کمک دکمه زیر می توانید این نوشته را با دوستانتان در Facebook، Twitter، لیست ایمیل هایتان و امثال آن به اشتراک بگذارید. پیشاپیش از کمک شما ممنونم.
#1 by دوستدار ونکوور on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۲:۱۹ ق.ظ
سلام دوست عزیز
فقط میخواستم از شما بابت وقت و انرژی که میگذارین تشکر کنم.
همچنین از جواب سریعتون به سوالم در دو پست قبل.
مثل همیشه سلامتی و شادی و موفقیت شما و خانوادتونو خواهانم.
#2 by علیرضا پارسای on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۹:۱۷ ق.ظ
ازتون خیلی ممنونم. من فعالم به خاطر دوستان با شعور و با محبتی مثل شما.
#3 by Mohajer on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۱۲:۳۵ ق.ظ
ممنون از اطلاعاتتون مهندس جان
فقط انگار این کانادایی ها هم تو تعطیلات دست کمی از آیرانی ها ندارند، کمتر از دو ماهه اومدیم و ۲ تا لانگ ویکند رو دیدییم.
با تشکر
#4 by علیرضا پارسای on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۹:۱۹ ق.ظ
ما در مجموع بستگی به استان محل اقامتتون ۱۰ الی ۱۲ روز تعطیلی رسمی داریم که خوب بدک نیست ولی دیگه شب کریستمس و سال نو فقط سه روز رو تعطیل می کنن که باید خودتون اگه می خواین بیشتر تعطیل باشین مرخصی بگیرین (البته بعضی شرکتها خودشون ممکنه تعطیلی شب کریستمس داشته باشن)
#5 by باران on مهر ۱۹, ۱۳۸۸ - ۱۱:۵۱ ب.ظ
من امشب روز شکرگزاری دعوت داشتم که عین این غذاها روی میز بود!! موفق باشین با این وبلاگ خوب و مفیدتون!
#6 by علیرضا پارسای on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۹:۲۰ ق.ظ
نوش جان. ما هم پریشب کلی مهمان داشتیم و یه سفره مفصل از غذاهای خوشمزه، از جمله بوقلمون مشتی که خود شخص شخیص!! بنده درست کرده بودم. جای همگی خالی بود.
#7 by samira on مهر ۱۹, ۱۳۸۸ - ۲:۵۶ ب.ظ
akheyyy….hamishe doost dashtam bedoonam nevisandeye in webloge herfei ki hast..khoshhal shodam ke didametoon…khaste nabashid va mamnoon az in etelaat..movafagh bashid
#8 by علیرضا پارسای on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۹:۲۳ ق.ظ
سمیرا خانم
از لطفتون بسیار بسیار ممنونم. من در وبلاگ کاناداجون قبلا خودم رو معرفی کرده بودم. احتمالا شما اون نوشته رو ندیده بودین. به هر حال خوشحالم که شما وبلاگ بنده رو حرفه ای می دونین.
موفق باشین.
#9 by علی راشدی on مهر ۱۹, ۱۳۸۸ - ۲:۳۰ ب.ظ
سلام.
بابت اطلاعات مفیدتون ممنونم.واسم خیلی جالب بود این جشن شکرگزاری(اولین با از فیلم دکتر مایک باهاش آشنا شدم D:).اما حیف که در ایران دیگه جشن مهرگان برگزار نمی شود.
راستی تازه دیدم میشه کانال های رادیوی تولبار رو عوض کرد.خیلی چیز خوبی هست.
موفق و پیروز باشید جناب پارسای.
بدرود.
#10 by علیرضا پارسای on مهر ۲۰, ۱۳۸۸ - ۹:۲۵ ق.ظ
سلام جناب راشدی،
من خودم خیلی پیش میاد که موقع کار یکی از اون رادیوها را گوش می دم. من بیشتر از همه طرفدار موسیقی جاز هستم که هم آرومه و هم لطیف.
بنده واقعا ممنونم که شما مرتب به وبلاگ من سر می زنید. امیدوارم این رابطه خوب تا سالها ادامه داشته باشه.
موفق باشین.