خط اتوبوس


اتوبوس های چتم کانادابا عرض سلام

چاتام چهار تا خط اتوبوس دارد . اتوبوس که چه عرض کنم تعداد صندلی هایش از مینی بوس های خودمان هم کمتر است ولی اینجا می گویند bus و تعداد ماشین ها هم ۴ دستگاه است یعنی هر خط یک اتوبوس. مسیرشان هم دایره ای ست هر چهارتا همزمان وسر وقت معین از ایستگاه مبداء حرکت می کنند  مسیرشان را طی کرده  وبه آخر خط که همان ایستگاه سر خط یا  اول خط است می رسند . من که نفهمیدم بالاخره ایستگاه اصلی سر خط است یا ته خط ؟( نمی دانم اینجا آن ضرب المثل معروف خودمان که برای انجام هر کاری با ید تا ته خطش رفت چه کاربردی دارد ؟ ) و مدت زمان طی کردن مسیر هم نیم ساعت است پس سر هر نیم ساعت اتوبوس ها به ایستگاه اصلی می رسند و بعد از یکی دو دقیقه که مسافران سوار و پیاده شدند و در صورت لزوم خطشان را عوض کردند( منظورم اتوبوس است نه خط دیگری که به باد مربوط می شود ) دو باره راه می افتند. مسافراگر بخواهد به مقصدش که در مسیر خط دیگری است برسد وقت سوار شدن از راننده برگه transfer می گیرد و عوض پول به راننده خط دیگر می دهد خلاصه اینکه مسافر برای رسیدن به مقصد فقط یک بار پول می دهد. البته این گردش دایره ای اتوبوس ها یک اشکال دارد و اشکالش هم این است که مسیر برگشت ندارند و اگرمسافر در ایستگاهی پیاده شود و بعد از انجام کارش بخواهد به ایستگاه قبلی برگرددباید دوباره سوار همان خط شده مسیر را تا آخر برود و در دور بعدی در ایستگاه مورد نظرش پیاده شود . ( مثل اینکه خیلی قاطی پاطی شد.)

اوایل که آمده بودم چاتام از نزدیکی و فاصله کم ایستگاه های اتوبوس کلی تعجب می کردم چون فاصله شان در خیابان هایی که بیشتر مسکونی است حدود یکصد متر است و در مقابل آپارتمان ها و مجتمع های مسکونی که بیشتر ساکنانش مسن هستند کمتر از این!! اما زمستان که آمد متوجه شدم این فاصله کم به خاطر سرماست ومسافربرای رسیدن به ایستگاه که مسقف است و با شیشه محصور می باشد و فقط در کوچکی دارد نباید زیاد راه بروند و می بایست زود به ایستگاه برسند و یا از ایستگاه به خانه هایشان که سرما اذیت نکند. زمستانی که گذشت ما خیلی شانس داشتیم و هوا خیلی سرد نشد؛ در حد همان پانزده شانزده درجه زیر صفر بود؛ اما در زمستانها یی که هوا خیلی سرد می شود رادیو اعلام می کند که پیاده از خانه خارج نشوید و یا در هوای باز زیاد توقف نکنید، چون خون در مغز منجمد می شود. اما از آلودگی هوا و وارونگی هوا خبری نیست و فکر می کنم خیلی ها معنی لغت ( inversion   ) را هم ندانند چون با آن برخوردی نداشته اند.

البته با وجود سرمای زیاد و اینکه واقعا” سر ها در گریبان ست مردم هم پاسخت را میدهند و هم سعی میکنند زودتر سلام کنند. آن هم همراه با یک لبختد شیرین و برای من و امثال من که سالیان درازسعی میکردیم وقتی از کنار همدیگر رد می شویم نگاهمان با هم تلاقی نکند مبادا مجبور شویم به هم سلام کنیم جالب است. طبق معمول از موضوع پرت شدم بر گردم سر مطلب. مرتب بودن ساعت حرکت اتوبوسها و نبودن ترافیک و راه بندان باعث شده مسافران بدانند اتوبوس در چه دقیقه ای به ایستگاه مورد نظرشان می رسد و برنامه خود را طوری تنظیم می کنند که در ایستگاه زیاد منتظر نشوند. اضافه می کنم که در عقب اتوبوس ها طوری طراحی شده که اسانسور کوچکی دارد و افراد با صندلی چرخدار را سوار میکند. غیر از این چهار خط یک دستگاه اتوبوس دیگر هم ویژه افراد خیلی پیر یا کم توان است که مجبورند با صندلی چرخدار و واکر برای مهمانی و یا خرید برونداین ها به دفتر اتوبوسرانی تلفن می کنند اتوبوس عقبشان میرود و ساعتی را هم که قرار می گذارند برای بر گرداندنشان بر می گردند البته پول بلیت را نصف قیمت معمولی می پردازند و از بابت رفتن به دنبالشان هم خوب وظیفه شهروندی است و احترام بزرگترها واجب و بنابراین اضافه پرداختی در کار نیست.

اضافه کنم که چون تقریبا همه مردم ماشین دارند مسافران اتوبوس کم هستند. صندلی برای همه هست و کسی سرپا نمی ایستد و صد البته تا حالا ندیده ام کسی چرت هم بزند و در تمام مسیر چون شهر کوچک است و مسافران معدود همه همدیگر را می شناسند و صدای بگو و بخند بلند است؛ به خصوص خنده خانم هایی که سنی از آنها گذشته همه یک جور و خیلی شبیه هم است.

همیشه شاد و همیشه خوش باشید.

مرحمت شما زیاد
داریوش شامبیاتی

نوشته های مرتبط:


حقوق قانونی و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

دنباله


Share

, ,

Comments are closed.