زرنگتر از نظام مهاجرتی کانادا


افراد زیادی به دنبال مهاجرت به کانادا هستند. در بعضی روش های مهاجرت باید سال ها (گاه شش سال و یا حتی بیشتر) صبر کرد تا ویزای مهاجرتی صادر شود. بعضی ها هم که راه های طولانی تر و سخت تری  را طی می کنند یا اینکه سال ها در کانادا به صورت غیر قانونی باقی می مانند تا بالاخره دری باز شود و موفق به دریافت اقامت کانادا شوند.

انتظار، انتظار، ابتکار، ابتکار؟

انتظار ویژگی مهاجرت به کاناداست. به ندرت فردی را می یابید که ظرف کمتر از یک سال موفق به دریافت اقامت دائم کانادا شده باشد. از طرف دیگر تنها کسانی موفق به طی کردن این مسیر طولانی می شوند که شرایطش را داشته باشند [لینک]. وجود شرایط نسبتاً پیچیده برای مهاجرت به کانادا و همین طور انتظار طولانی باعث می شود تا خیلی ها دست به کار شوند و سعی کنند با ابتکار و یا بهتر بگویم تقلب کارشان را راه بیاندازند. بارزترین انواع مهاجرت های غیرقانونی به کانادا روش های نخ نما شده ازدواج مصلحتی (صوری) جعلی است. در کنار این دو روش، پنهان کردن واقعیت و همین طور تهیه مدارک جعلی کاملا مرسوم است. دست خیلی از کسانی که از این طریق به کانادا مهاجرت می کنند در همان ابتدای کار رو می شود و شانس ورود به کانادا را برای مدتی معین و یا گاه برای همیشه از دست می دهند؛ اما بعضی ها هم قِسِر در می روند و بدون مشکل وارد کانادا می شوند. این گروه خود به دو دسته تقسیم می شوند: آنها که هیچ گاه به مشکل نمی خورند و آنها که یک جایی کارشان پیش دولت گیر می افتد و رازشان برملا می شود.

یک ماجرای واقعی

امروز به یکی از مدارک دادگاه فدرال کانادا برخوردم که مربوط به ماجرای یک خانم فیلیپینی به نام جزفین Josephine بود [لینک]. گویا جزفین خانم از شوهرشان طلاق می گیرند در حالی که سه فرزند (یک دختر و دو پسر) داشته اند. از طرف دیگر مادر جزفین برای ایشان و دخترشان تقاضای اقامت کانادا می دهد. همان طور که احتمالا می دانید وقتی شما اسپانسر یکی از اقوام خود می شوید باید از نظر مالی استطاعت پرداخت هزینه های آنها را داشته باشید. ظاهرا مادر جزفین امکان مالی اسپانسر Sponsor شدن همه بچه های او را نداشته و به همین دلیل تنها برای وی و دخترش تقاضا داده است.

از نظر قانون مهاجرت کانادا این خلاف است و جزفین باید اعلام می کرده که دو فرزند دیگر هم دارد و تنها در صورتی می توانسته آنها را همراه خود نیاورد که اولا نشان دهد تحت حضانت پدرشان هستند و ثانیا ثابت کند که هیچ وقت قصد ندارد آنها را با خود به کانادا بیاورد. چون قصد واقعی جزفین این نبوده، هیچ کدام از این دو کار را انجام نمی دهد، بلکه اعلام می کند که هیچ وقت در زندگی اش ازدواج نکرده و (لابد دخترش هم از آسمان به او هدیه شده).

جزفین وارد کانادا می شود و چندسالی صبر می کند تا هم شهروند کانادا شود و هم به قول معروف آبها از آسیاب بیافتد. وقتی که کار شهروندی اش درست شد اسپانسر پسرهایش می شود، غافل از اینکه دولت مفخم کانادا فرم های تقاضانامه مهاجرت را تا ۶۵ سال بعد از پر شدن نگهداری می کند و در قرن بیست و یکم یک چیز وجود دارد به اسم کامپیوتر. مساله بلافاصله لو می رود و تقاضای وی رد می شود؛ چرا که طبق بند d ماده ۱۱۷ آئین نامه های مهاجرت  Immigration and Refugee Protection Regulations اگر وجود فرزندان را در همان ابتدا اعلام نکنید دیگر نمی توانید اسپانسر آنها شوید و برایشان تقاضای اقامت دائم کانادا بدهید. در پی رد شدن تقاضا جزفین به هیأت مهاجرت و پ ن اه ن د گ ی Immigration and Refugee Board شکایت می برد. شکایتش رد می شود. کار را به دادگاه فدرال کانادا (آخرین تیر ترکش) می کشاند ولی باز هم تقاضایش رد می شود و به این ترتیب اگر بخواهد در کانادا بماند هیچ گاه نمی تواند پسرهایش را در کنارش ببیند.

نتیجه اخلاقی

اگر فردی قصد زرنگی کردن در امر مهاجرت دارد بهتر است مساله را با یک مشاور رسمی مهاجرت یا یک وکیل رسمی کانادا که تخصصش مهاجرت است مطرح کند و پیش از اجرای تصمیم خود از آخر و عاقبت کار آگاه شود. این فرد به احتمال قوی در تمام موارد از تصمیم خود منصرف خواهد شد. داشتن وکیل تنها به خاطر پر کردن فرم ها نیست بلکه برای آن است که فردی در کنارتان باشد که از قوانین آگاهی کافی داشته باشد.

علیرضا پارسای

نوشته های مرتبط:

دنباله

جدیدترین نظرسنجی

حقوق قانونی و سلب مسوولیت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, ,

Comments are closed.