در کانادا قانون عطف به ماسبق می شود


قانون و مسایل حقوقیهنگام اقدام به مهاجرت برای کانادا نکته ای عزیزان را گیج و گاه ناامید و حتی منزجر می کند و آن این است که هر از چندگاهی شرایط جدیدی از سوی اداره مهاجرت صادر می شود و این شرایط گریبان کسانی را که پیش از این برای مهاجرت اقدام کرده اند نیز می گیرد. سوالی که در این مواقع پیش می آید، این است: “مگر قانون عطف به ماسبق می شود؟”

قصد ندارم مسایل حقوقی را تشریح کنم چون خارج از اهداف این وب سایت است ولی به هر حال برای آنکه پاسخ سوال فوق را بدهم ناچارم توضیح مختصری خدمت شما عرض کنم. در کانادا قوانین را می توان به دو دسته زیر تقسیم کرد.

  1. Substantive Law قوانین متکی به خود (قوانین پایه)
  2. Procedural Law قوانین اجرایی

نمی دانم ترجمه های فوق چقدر صحیح یا رسا باشد ولی Substantive Law “نفس قانون” است. مثلاً اینکه دزدی کردن کار نادرستی است Substantive Law است. قانون اساسی Constitution یا منشور حقوق بشر و آزادی ها Charter of Rights and Freedoms و همین طور قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان Immigration and Refugee Protection Act همگی از نوع Substantive Law هستند و به نوعی “خوب و بد” یا “چگونگی” را بر اساس استانداردهای پذیرفته شده در کانادا تبیین می کنند. این نوع قوانین از مجاری خاصی قابل تصویب هستند. خیلی از قوانین “متکی به خود” فدرال باید حتماً از طریق پارلمان کانادا Parliament و طی شرایط کاملاً خاصی به تصویب برسند. بعد از اینکه این قوانین به تصویب رسیدند، آن وقت تاریخ اجرایی شدن آنها یا به اصطلاح Enactment یا Coming into force مشخص می شود. اگر این قانون قبلاً وجود داشته، نسخه قبلی آن تا تاریخ مذکور بر سر جای خود می ماند و نسخه جدید از تاریخ مذکور جان می گیرد. به عبارت دیگر قوانین Substantive تنها از تاریخ اجرایی شدن قدرت دارند و عطف به ماسبق Retroactive نمی شوند.

قوانین اجرایی از سوی دیگر بیشتر درباره نحوه عملکرد افراد به منظور به تحقق رسیدن قوانین Substantive هستند. مثل اینکه می گوییم برای اینکه در دسته کارکنان ماهر برای مهاجرت اقدام کنید باید مدارک خاصی را طی ۱۲۰ روز بعد از تاییدیه دفتر مرکزی بررسی پرونده CIO برای دفتر ویزا Visa Office ارسال کنید. این نوع قوانین در کانادا قابلیت عطف به ماسبق دارند و اگر قانون Substantive بالادست آنها، مجریانشان را منع از این کار نکرده باشد، معمولاً می توانند به صورت Retroactive قانون را به اجرا دربیاورند یعنی شامل حال گذشته هم بشود. همین مساله در مورد مصوبه های اجرایی اداره مهاجرت و یا آئین نامه های وزیر مهاجرت Ministerial Instructions قابل اجراست. به همین دلیل هم هست که قانونِ محدودیت رشته های تحصیلی در نوامبر ۲۰۰۸ به تصویب رسید ولی شامل حال کسانی که حدفاصل ۲۷ فوریه ۲۰۰۸ تا نوامبر ۲۰۰۸ اقدام کرده بودند نیز شد.

البته شخص مجری باید حواسش به این گونه استفاده ها از امکانات حقوقی کانادا باشد، چرا که گاه با اعتراض شدید مواجه می شود و برپایه پاره ای قوانین محکم نظیر قانون اساسی کانادا و یا منشور حقوق بشر و آزادی های کانادا به دادگاه کشانده می شود. مثلاً اگر در تغییرات ۲۶ جون امسال افراد زیادی معترض می شدند و کار را به کابینه Cabinet یا ناظران فعالیت های دولتی Ombudsmen می کشاندند چه بسا وزیر مهاجرت مجبور می شد کوتاه بیاید و کمی انعطاف نشان دهد. البته دعواهای حقوقی در این سطح پیچیدگی های خودش را دارد.

خلاصه اینکه هنگام اقدام برای مهاجرت اگر قصد و شرایطش را دارید حتی یک روز هم تأمل نکنید چون ممکن است تغییراتی که در آینده به وقوع می پیوندد گریبان شما را بگیرد.

نکته مهم: اگر در متن یک قانون اجرایی تاریخ معینی برای اجرا ذکر شده باشد (که تقریباً بلا استثنا چنین است) به معنای آن است که آن قانون تنها از تاریخ ذکر شده قابل اجراست و شامل قبل از آن تاریخ نمی شود. بحث مربوط به عطف به ماسبق شدن قوانین اجرایی تنها بدین جا ختم می شود که تاریخ اجرای قانون اجرایی ممکن است پیش از زمان حال ذکر شود و بدین معنا نیست که محدودیتی در زمان اجرایی این نوع قوانین وجود ندارد.

علیرضا پارسای

نوشته های مرتبط:

دنباله

جدیدترین نظرسنجی

حقوق قانونی و سلب مسوولیت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, , , , , , , ,

Comments are closed.