آزادراه های انتاریو – بزرگراه های سری ۴۰۰


بزرگراه 401بخش قابل توجهی از جمعیت کانادا در استان انتاریو Ontario و بالاخص جنوب آن زندگی می کنند. جمعیت این استان بالغ بر سیزده و نیم میلیون نفر یعنی حدود ۴۰ درصد جمعیت کاناداست. بیشتر این جمعیت در بخش جنوبی این استان مستقر هستند. شهرهای انتاریو به وسیله جاده ها و ریل های راه آهن به یکدیگر متصل می شوند. جاده هایی که در آنها سرعت خودرو ۸۰ کیلومتر در ساعت و یا بیشتر است Highway نامیده می شوند. به اتوبان ها یا آزادراه ها هم Highway می گویند و هم Expressway یا اسامی دیگر نظیر Freeway. معروف ترین آزادراه های انتاریو، آزادراه های سری ۴۰۰ هستند. یکی از این اتوبان ها به نام ۴۰۷ که در کنار نام آن ETR مخفف Express Toll Route می آید عوارضی است ولی بقیه رایگان هستند.

اتوبان ۴۰۷ از منطقه هالتون Halton و تقاطع دو اتوبان ۴۰۳ و QEW یا Queen Elizabeth Way آغاز می شود و به صورت شرق غربی از شمال تورنتوی بزرگ عبور می کند. وقتی وارد این بزرگراه می شوید دوربین هایی از پلاک خودروی شما عکس می گیرند و موقع خروج هم همین کار را تکرار می کنند. با مقایسه محل ورود و خروج طول مسیر طی شده در بزرگراه را محاسبه می کنند و برایتان صورتحساب می فرستند. هزینه عبور از این بزرگراه به نسبت گران است و گاه ممکن است ۱۰ دلار یا بیشتر شود ولی در روزهای پرترافیک ارزشش را دارد.

بزرگترین آزادراه انتاریو ۴۰۱ نام دارد. این بزرگراه از شهر Windsor واقع در جنوب غرب انتاریو و مرز کانادا با شهر دیترویت Detroit آمریکا آغاز می شود و تا مرز استان کبک پیش می رود. طول این اتوبان نزدیک ۸۲۰ کیلومتر است و تقریبا تمام منطقه جنوب انتاریو را از غرب به شرق پوشش می دهد. نام اصل این اتوبان King’s Highway 401 و نام دیگر آن Macdonald–Cartier Freeway است ولی مردم همگی به آن four-oh-one می گویند. در تصویر برگرفته از ویکیپدیا این اتوبان را به رنگ قرمز می بینید.

دو تا از اتوبان های مورد علاقه من ۴۰۳ و ۴۱۶ هستند. اولی از میانه اتوبان ۴۰۱ در نزدیکی شهر وودستاک Woodstock آغاز می شود و به سمت آبشار نیاگارا می رود (البته از نزدیکی شهر همیلتون Hamilton به اتوبان QEW می پیوندد). دومی هم شما را از اتوبان ۴۰۱ به سمت شهر اتاوا Ottawa پایتخت کانادا هدایت می کند. ویژگی این دو اتوبان طبیعت زیبایی است که آنها را احاطه کرده است. بخصوص اتوبان ۴۱۶ در بعضی قسمت ها به دو بخش مجزا تقسیم می شود. یعنی دو سوی اتوبان از هم فاصله می گیرند و هر یک راه خود را در جنگل ادامه می دهند. پوشش گیاهی اطراف این اتوبان چشم نواز است.

از اتوبان های دیگر می توان به ۴۲۷ اشاره کرد که یادآور رسیدن به فرودگاه تورنتو است و بزرگراه ۴۰۰ که به صورت جنوبی شمالی است و اهالی تورنتو را به سمت شهر Barrie هدایت می کند. بزرگراه ۴۰۴ هم به صورت جنوبی شمالی است که از اواسط شهر تورنتو و در امتداد اتوبان Don Valley Parkway آغاز می شود و تا شهر Newmarket یکی از شمالی ترین شهرهای تورنتوی بزرگ GTA امتداد می یابد.

سرعت مجاز در بیشتر نقاط اتوبان های سری ۴۰۰ برابر یکصد کیلومتر در ساعت است اما پلیس معمولا تا سرعت ۱۲۰ کیلومتر در ساعت را جریمه نمی کند و به همین دلیل خودروها اغلب سرعت خود را روی ۱۱۸ کیلومتر در ساعت تنظیم می کنند که هم جریمه نشوند و هم سریع تر حرکت کنند. اگر در جایی از اتوبان کارگران مشغول کار باشند جریمه های سرعت دو برابر می شود و سرعت مجاز هم معمولا به ۸۰ کیلومتر در ساعت کاهش می یابد.

اینها بعضی از اتوبان های سری ۴۰۰ بود که در اینجا مطرح شد. باید این را عرض کنم که با توجه به زمستان های سرد کانادا این اتوبان ها با تکنیک های پیچیده ای ساخته می شوند (حداقل از نظر من که تخصصی در زمینه راه سازی ندارم). اول راه را به صورت شوسه زیرسازی می کنند. بعد بتون ریزی می کنند و بعد برروی جاده بتونی/سیمانی، جاده آسفالت را بنا می کنند. هر چند وقت یک بار هم باید آسفالت را تعمیر کنند و چاله ها و ترک های ایجاد شده را مرتفع سازند.

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

دنباله

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”


Share

, , , , , , , ,

Comments are closed.