من در کفش های قرمز پاشنه بلند


علیرضا پارسای و شهردار چتماگر نوشته “صندوق بخشش لباس و کفش” را خوانده باشید کمی با روش های مبتکرانه کانادایی ها برای امور خیریه آشنا شده اید. مردم کانادا گاه و بیگاه یا خود مبتکر روش های عجیب و غریب برای جمع آوری پول به منظور حرکت های خیرخواهانه هستند یا آنکه از روش های مبتکرانه دیگران استقبال می کنند. یکی از این روش ها، Walk a Mile in her Shoes (یک مایل راه رفتن در کفش هایش) نام دارد که سال گذشته درباره آن مطلبی منتشر کردم [لینک].

ماجرا از این قرار است که آقایان در یک روز معین همگی کفش قرمز پاشنه بلند به پا می کنند و مسافتی یک مایلی را با این کفش ها طی طریق می نمایند. هر کدام از آقایان، در مقابل این کار متعهد می شود که مبالغی را به سازمان های حمایت از حقوق زنان کمک کند. حداقل این مبلغ برای افراد ۱۰۰ دلار و گروه ها ۵۰۰ دلار است. به عبارت دیگر با ثبت نام در این حرکت باید کاسه گدایی دست بگیرید و به سراغ فک و فامیل و دوست و آشنا بروید و از آنها خواهش کنید که متعهد به کمک شوند Pledge و بعد همه این پول ها را به سازمان مسؤول این حرکت تحویل دهید. روز راهپیمایی، برگه تعهدات مالی و همین طور پول هایی که پرداخت شده است را به واحد ثبت نام می برید و در مقابل آن یک برچسب نام Name Tag و یک جفت کفش قرمز پاشنه بلند دریافت می کنید!! از اینجاست که قضیه خوشمزه می شود. یک فوج مرد پشمالو با کفش های قرمز پاشنه بلند به پا راه می افتند و مسافتی یک مایلی (۱۶۰۰ متری) را  طی می کنند. طبیعی است که خانم ها و بچه ها و بقیه هم به دنبالشان راه می افتند – قبول بفرمایید حتی اگر این صحنه دیدنی نباشد، بسیار عجیب هست.

امسال بنده هم یکی از این مردان بودم و مفتخرم که ۱۳۰ دلار پول هم جمع آوری کردم. در مجموع موفق شدیم ۲۸۷۰۰ دلار جمع آوری کنیم و تحویل “مرکز زنان چتم” Chatham-Kent Women’s Centre بدهیم. این مرکز خانم هایی که مورد ظلم و ت.ج.ا.و.ز قرار گرفته اند را در پناه خود قرار می دهد. در این مرکز یک سری آپارتمان کوچک وجود دارند که این خانم ها و فرزندانشان تا ۶ هفته نگهداری می شوند. در طول اقامت به آنها غذا، لباس و آرامش هدیه می شود. کودکانشان را به مدارس خاصی می فرستند و سعی می کنند آنها را از چشم ظالم پنهان کنند که مشکلی برایشان پیش نیاید. اگر به بیش از ۶ هفته حمایت نیاز باشد، این زنان به آپارتمان های امنی خارج از این مرکز منتقل می شوند. فعالیت های خیرخواهانه این مرکز بسیار است و پولی که امروز جمع شد کمک می کند این مرکز قادر باشد خدمات بهتری به مشتریان خود تحویل دهد. جالب است بدانید که همیشه تعدادی از مشتریان این مرکز خانم هایی هستند که گول مهاجرت به کانادا را خورده اند و از طریق اینترنت با مردان کانادایی ازدواج کرده اند و متأسفانه روزگار خود را سیاه نموده اند. اگر فرصتی شد در آینده در این خصوص بیشتر توضیح می دهم.

آقایانی در کفش های قرمز

به هر حال حرکت امروز که سالی یک بار برگزار می شود، با حمایت شرکت های تجاری مختلف همراه بود و از طرف تمام رادیوهای این منطقه هم تبلیغ و حمایت شد. مجریان برنامه، مجریان رادیو های چتم بودند و تلویزیون محلی هم از این حرکت فیلم برداری و با تعدادی از شرکت کنندگان مصاحبه کرد. طبق معمول تعداد زیادی از رجال شهر هم جزو شرکت کنندگان در این مراسم بودند از جمله شهردار شهر که تصویر او را در کنار نگارنده می بینید و رئیس پلیس شهر که صدها پلیس زیر دست او کار می کنند و مسؤول امنیت شهرستان ماست. امیدوارم در آینده از حرکت های مشابه نیز گزارش تهیه کنم و در اختیار شما قرار دهم.

حتی خبرنگاران هم کفش قرمز به پا داشتند

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

دنباله

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

ماساژ رایگان آقایان بعد از مراسم

Share

, , , , , , ,

Comments are closed.