رد شدن پرونده مهاجرت به خاطر برگ پاسپورت


دادگاه های مهاجرتیمن به واسطه شغلم اگر فرصتی دست بدهد در دادگاه های مهاجرتی به صورت حضوری شرکت می کنم. در کنار شرکت حضوری، مرتب گزارش های دادگاه ها و بخصوص نظر قضات را مطالعه می کنم. این مسأله باعث می شود به قول معروف ته خط را ببینم. به نظر من ته خط پر کردن فرم های مهاجرتی نیست، بلکه دیدن حاصل این فرم هاست و اینکه نحوه پر کردن فرم ها و همین طور نامه ها و مدارکی که به دفتر ویزا یا به طور کلی اداره مهاجرت ارائه می کنیم چگونه برروی تصمیم گیری آنها اثر می گذارد. برای همین منظور، اطلاع از دادگاه های مهم مهاجرتی و نتایج آنها در کار ما خیلی مهم است. من هم از این مهم غافل نمی شوم بخصوص که به احتمال قوی در آینده بخشی از فعالیت من معطوف دفاع از موکلانم در دادگاه های داخلی اداره مهاجرت نظیر دادگاه IAD و RPD و ID (و طی یکی دو سال آینده RPAD) خواهد بود که در آینده درباره آنها خواهم نوشت.

در میان گزارش هایی که می آید، بعضی ها اهمیت زیادی دارند و باعث می شوند تفسیر بهتری از قانون در اختیار ما قرار بگیرد. بخصوص وقتی کار به دادگاه فدرال Federal Court یا دادگاه های بالاتر (به ندرت تا دادگاه عالی کانادا Supreme Court of Canada) می رسد اهمیت موضوع بیشتر می شود. نظر به آنکه در کانادا یکی از منابع قانون رأی دادگاه هاست (یا بهتر بگویم تجزیه و تحلیل قضات) یا همان Common Law اهمیت تصمیمات قضات و دادگاه های مهم کانادا بیشتر جلوه می کند.

اما همیشه موضوع این نیست. بعضی وقت ها کار به این دادگاه ها می کشد چون افسران مهاجرت Immigration Officers دیدی سلیقه ای به قانون دارند یا اینکه به درستی نمی توانند قانون را تفسیر کنند (به همین دلیل هم هست که من به کسانی که در خدمتشان هستم همیشه می گویم ما باید به گونه ای عمل کنیم که افسر را وادار به فکر کردن نکنیم و ایشان مثل یک ماشین به کارها رسیدگی و عمل کند). این نوع برخوردها که خوشبختانه همیشگی نیست گاهی اوقات شرایط بامزه و گاه احمقانه ای را به وجود می آورد که حاصلش هم چیزی نیست جز یک مهاجر بد شانس که باید مدت ها در صف انتطار مهاجرت باقی بماند یا ده ها و گاه صدها هزار دلار خرج کند تا به کانادا برسد.

همین امروز به گزارشی برخورد کردم که برایم جالب بود. ماجرا از این قرار است که یک ساکن هنگ کنگ تمام مراحل پذیرش مهاجرت را طی می کند و کار به اینجا می رسد که از او گذرنامه هایشان را برای صدور ویزا می خواهند. ایشان هم گذرنامه ها را برای افسر مهاجرت می فرستند. جناب افسر – یا به قول خیلی از عزیزان آفیسر – متوجه می شود که چهار صفحه از صفحات گذرنامه پسر متقاضی کنده شده است. ایشان هم به همین استناد می گوید که پسر شما از نظر قانون هنگ کنگ مجرم است و اگر در کانادا هم همین کار را می کرد مجرم تلقی می شد، بنابراین ایشان به کانادا ممنوع الورود Inadmissible است و چون یکی از اعضای خانواده شما به کانادا ممنوع الورود است، شما و بقیه اعضای خانواده هم ممنوع الورود هستید!! متقاضی بیچاره هم هر کاری می کند و حتی نظر متخصص حقوقی منطقه ای می آورد که چنین چیزی نیست و جرمی واقع نشده است، حضرت افسر زیر بار نمی رود. خلاصه کار بالا می گیرد و در پی رد قطعی تقاضای مهاجرت، تا مرحله دادگاه فدرال کشیده می شود. دادگاه فدرال هم البته نظر افسر را قبول نمی کند و دستور می دهد که یک افسر مهاجرت دیگر پرونده را بررسی کند. این دادگاهی که جریانش را عرض کردم همین سال گذشته اتفاق افتاده است. برای مطالعه گزارش قاضی اینجا کلیک کنید.

نتیجه اخلاقی اینکه موقع پر کردن فرم های مهاجرتی و ارائه مدارک حواستان باشد، چون هیچ وقت معلوم نیست کسی که آن طرف خط پرونده را بررسی می کند چقدر کوته بین است. خوشبختانه بیشتر افسران مهاجرت بسیار منطقی و با سواد هستند و با قدرت تجزیه و تحلیل کافی مدارک و فرم ها را بررسی می کنند ولی به هر حال اگر از طرف خودتان بهانه دستشان ندهید شانس موفقیت خود را چند برابر افزایش داده اید. به نظر حقیر راه جلوگیری از بهانه گیری ها یا بهتر بگویم کاهش احتمال بهانه گیری ها داشتن علم کافی و دقت فراوان در پر کردن فرم ها و تهیه مدارک و پاسخ گویی به موقع به سوالات و مکاتبات است.

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

دنباله

انجام کلیه امور مهاجرت

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, , , , , , , ,

Comments are closed.