روز جهانی زن


باعرض سلام

دانش آموزان کلاس زبان کاناداقبلاً از برنامه های کلاس زبان برایتان گفته ام واگر این بار بعضی از گفته ها تکراری به نظر می رسد به خاطر آنست که  فکر می کنم خوانندگان جدید شاید هنوز وقت نکرده باشند به “پست” های قبلی سر بزنند. به هر حال علاوه برآ موزش زبان  انگلیسی در سطوح مختلف ودوره های کامپیوتر و خیاطی برای خانمها برنامه های دیگری هم اجرا می شود از جمله بازدیدهای مختلف از سازمانهای خدماتی و نقاط دیدنی شهر که بیشتر با هدف آشنا کردن تازه مهاجران با فرهنگ و رسوم زندگی کانادایی ها ست تا هرچه زودتر بیگانگی ها کنار رود. هر چند به معنای واقعی مردم چاتام بسیار خونگرم و مهربان و تا دلتان بخواهد شاد و صمیمی هستند.

در کلاس روز ها و مناسبتهای خاصی که جامعه ی اینجا دارد توضیح داده می شود وغذاهاو شیرینی هایی که برای روزهای ویژه درست می کنند و می خورند سر کلاس می آورند و ضمن آشنا شدن دهانمان هم شیرین می شود. سمینار های مختلف از آشنایی با حق و حقوق شهروندی مهاجران تا چگونگی تشکیل حساب بانکی و انواع بیمه و معرفی سازمانها تا نحوه ی خرید و انتخاب مواد غذایی و اینکه از کجا بخریم که مقرون بصرفه باشد و خیلی چیز های دیگر. حساب کنید از هر ملتی در کنار هم می نشینیم و استفاده می بریم وواقعاً چقدر مشکل است برای گروهی با زبان ها و فرهنگ های مختلف و از نظر سواد انگلیسی متفاوت بخواهی سمیناری بر گزار کنی که برای همه مفید و قابل استفاده باشد. دست مریزاد! خلاصه همه جور راهنمایی انجام می شود. پریروز هم یاد آوری کردند که زمان پر کردن برگه های مالیاتی است و اگر می خواهید مراجعه کنید تا فرم ها را برایتان تکمیل کنیم چون شرکتهایی که این کار را انجام می دهند پول خوبی از طرف می گیرند، اما دوستان همکاران موسسه  در اینحا این کار را مجانی انجام می دهند و اگر بخواهید برایتان کار یابی هم می کنند.

بله دیروز هشتم مارس روز جهانی زن بود که با Fat Tuesday همزمان شده بود در مورد این روز بعداً خواهم نوشت اما فقط این را بگویم که رسم است مردم یک نوع شیرینی به اسم “پونچکی” که اولین بار مهاجران لهستانی با خودشان آورده اند و چون بسیار خوشمزه است مردم کانادا هم آنرا پسندیده و هر سال در روزی همچون روز گذشته آن را می خورند. چیزی شبیه پیراشکی های خودمان مخصوصاً پیراشکی مغازه خسروی کنار کافه نادری تهران مقابل سفارت.

ساعت هفت و نیم صبح خانم معلممان ( شارون) رفته بود فروشگاه و بعد از چهل و پنج دقیقه در صف ایستادن یک جعبه یزرگ پونچکی خریده بود و آورد کلاس. یک شیرینی عالی با انواع مرباهای خوشمزه ی داخل آن که بنده ی شکمو علیرغم بیماری قندم دو تا را خوردم و امروز قند خونم پنج برابر حد طبیعی و مجاز شده بود. (خدا رحمم کند). بعد از خوردن شیرینی رفتیم به جلسه ی بزرگداشت روز جهانی زن که در سالن ملاقاتهای موسسه مان تشکیل شده بود.( بعد از این همه مقدمه تازه رفتم سر اصل مطلب) چهار خانم از کشور های چین – هند – کلمبیا  و مکزیک آمده بودند و هر کدام ضمن معرفی خودشان و شرح مختصری از زندگیشان از امکاناتی که در کانادا برای زنان مهاجر فراهم شده صحبت کردند و از موفقیت هایشان مطالبی گفتند که بسیار جالب و آموزنده بود.

دیروز یکصدمین سالروز جهانی زن بود در سال ۱۹۱۰ به پیشنهاد یک خانم آلمانی به اسم کلارا زتکین نامگذاری روزی به این اسم برای دستیابی زنان به حقوقی که تا آن زمان نداشتند مطرح شد و در سال بعد یک هفته بعد از برگزاری متینگ اعتراضی به همین مناسبت ۱۴۰ نفر خانم بخاطر آتش سوزی در یک کارخانه پیراهن دوزی در نیویورک کشته شدند و چون بیمه و حق و حقوقی نداشتند خونشان پایمال شد و همین اتفاق ناگوار سبب تحکیم پیشنهاد خانم زتکین گردید و با تظاهرات خانمهایی در کشورهای آلمان و سویس و اطریش و دانمارک روز جهانی زن تثبیت شد.

در پایان مراسم دیروز بعد از بریدن کیک مخصوص بزرگداشت روز جهانی زن  و پذیرایی عده ای از زبان آموزان تا آنجا که در کادر دوربین جا گرفتیم یک عکس یادگاری انداختیم. من که هرگز در خواب هم نمی دیدم یک روز در کنار دوستانی از کشورهای کوبا – لیبی – هند – چین – ایران – کلمبیا – کوزوو – جمهوری چک – کره – سومالی – لهستان  – مکزیک و کانادا بایستم و عکس بگیرم.

همیشه شاد و همیشه خوش باشید .

مرحمت شما زیاد
داریوش شامبیاتی

نوشته های دیگر:

انجام کلیه امور مهاجرت

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

 

Share

, , , , , , ,

Comments are closed.