خانه کمپبل موزه ای در تورنتو


گنجینه بجا مانده از تاریخ تورنتو

 خانه کمپلCampbell House Museumتعطیلات آخرین هفته ماه می فرصتی دست داد تا پس از ماه ها اقامت در کانادا، یک تورنتوگردی حسابی کنیم. بهانه این حرکت هم بازشدن رایگان درهای موزه ها و ساختمان های قدیمی شهر به مدت دو روز تحت برنامهToronto Open Doors بود. ما هم از آن جایی که به فرهنگ و تمدن بسیار علاقمندیم و به جیب مبارک بیشتر!!! فرصت را غنیمت دانستیم تا در این روز تاریخی با بخشی از فرهنگ کشور جدیدمان آشنا شویم، به خصوص که درنگ جایز نبود و تعلل در این کار ما را یک سال از این مهم محروم می کرد. خلاصه شال و کلاهی از نوع تابستانی! کردیم و آذوقه ای برداشتیم و با اتکاء و اعتماد به دانش بی مثال شمسی خانممان!!! (همان GPS معروف) به راه افتادیم.

از میان بناهای انتخاب شده برای بازدید، ابتدا به سمت خانه موزه کمپبل واقع در خیابان کوئین به راه افتادیم اما زمان رسیدن ما به مقصد که در ابتدای حرکت ۴۵ دقیقه بعد اعلام شده بود مدام بیشتر می شد و ما هنوز در راه بودیم!!

خلاصه در حالی که هم بنده و هم همسرجان متفق القول بودیم که هرگز در این تنگ توی شلوغ تورنتو خانه ای نخواهیم خرید و همان حومه خودمان!! ما را بس، به سرمنزل مقصود رسیدیم. البته این را بگویم که ما وارد محله های آرام و دور از خیابان های اصلی نشدیم اما روی هم رفته از خیر زندگی در این داون تاون جهان اولی گذشتیم و دیدارش را تنها به مناسبت های خاص موکول کردیم، هرچند روح زندگی در هر ساعت از شبانه روز در آن موج می زند و معمولاً در هر گوشه کناری برنامه ای و جشنی برپا است.

و اما بشنوید از تاریخچه خانه کمپبل

خانه کمپبل Campbell House قدیمی ترین خانه باقی مانده از شهر اولیه یورک است که در سال ۱۸۲۲ توسط قاضی ویلیام کمپبل و و همسرش حنا ساخته شد. کمپبل ها زمانی این خانه را ساختند که اوضاع اجتماعی و اقتصادی شان تثبیت شده و فرزندانشان بزرگ شده بودند. به عبارت ساده تر در دوران میانسالی!!!

این خانه یکی از معدود بناهای باقی مانده در تورنتوست که بر اساس معماری جورجین (سبک مربوط به دوران پادشاهی جورج ها) و به سبک و سیاق متداول و مد آن زمان ساخته شده است. این شیوه در اصل ایتالیایی بوده و بر اساس عناصر معماری کلاسیک یونانی و رومی که بر قرینگی اجزاء مختلف اعم از پنجره ها، شومینه ها، درها و … و وجود بخش های مجلل برای نشان دادن ثروت تاکید دارد پایه گذاری شده است.

قصه خانه کشی!

خانه کمپبل ابتدا در زمینی به فاصله یک و نیم کیلومتری جنوب محل فعلی قرار داشت. پس از مرگ ویلیام در سال ۱۸۳۴، خانه به همسر او به ارث رسید. پس از مرگ حنا به سال ۱۸۴۴ این منزل و همه محتویات آن یک جا به حراج گذاشته و درآمد حاصل از آن میان وراث توزیع شد. در بیشتر دوران قرن ۱۹ این خانه به عنوان ملک شخصی استفاده می شد اما در قرن بیستم از آن کاربردهای تجاری به عمل آمد.
آخرین صاحب خانه برای گسترش فضای پارکینگ خود تصمیم به تخریب آن گرفت. در این زمان بود که خانه به هر فردی که بتواند آن را از محل اصلی اش جابه جا کند پیشنهاد شد. یک انجمن تخصصی از وکلا برای نجات خانه پا درمیانی کردند و آن را در روز جمعه ۳۱ مارچ ۱۹۷۲ جا به جا کرده و به محل فعلی اش آوردند!

علاقه مندی کانادایی ها به حفظ میراثشان جالب است و تحسین برانگیز، آن چنان که برای نجات خانه ای به وزن ۳۰۰ تن چه ها که نکردند! پروژه ای که تکمیل آن ۶ ساعت و نیم طول کشید اما تاثیر آن بر فرهنگ، تمدن و توریسم این کشور و بر ذهن مردمان و مهاجران آن سال ها و قرن ها باقی می ماند. مردمانی که می آموزند و به دیگران هم می آموزانند که باید به تاریخ و فرهنگ و سنت ها بیش از این عشق ورزید و به آن احترام گذاشت و بی شک این نوع تفکر، احترام سایر ملل را نیز به سمت کشور مزبور، هویت و فرهنگ آن جلب می کند آنان را نیز به احترام وامی دارد. بله کانادایی ها، همان هایی که برخی گاه با تمسخر ادعا می کنند که هیچ کدامشان اصیل نیستند!!! از اندک تاریخشان برای خود هویت و فرهنگ ساخته و می سازند.

دلم می خواست بودید و تعدد خانه های مسکونی قدیمی در تورنتو را می دیدید. برای من باور زندگی در چنین خانه های قدیمی با ظاهر از ریخت افتاده و کهنه و تاحدودی کثیف سخت است، هرچند شنیده ام که داخلشان را بازسازی و به روز می کنند اما خوب ظاهرشان برای ما غرب زده های!! عشق تجمل چندان چنگی به دل نمی زند. اما راستش دلم برای خانه های قدیمی مادربزرگ هایمان که امروز تبدیل به برج های پر زرق و برق بی هویت شده اند گرفت. برای خانه هایی که تابستان ها بساط تخت و هندوانه و کاهو سکنجبینشان به راه بود، برای ذره ای سنت در زندگی های امروزی مان، برای عطر شمعدانی و محبوبه شب، برای خوابیدن روی پشت بام و بهارخواب مادربزرگم و آفتابی که صبح ها توی صورتم می زد و نسیم ملایمی که گونه هایم را نوازش می داد. می دانم که او و خیلی های دیگر هم دلتنگ گذشته هایشان هستند اما خانه خاطره هایشان را به اصطلاح می کوبند تا یک نوی شیک از میان آن قد علم کند!!! نمی دانم به سر معدود خانه های قدیمی و تاریخی بی پناهی که دیده بودم چه خواهد آمد اما شک دارم کسی آن ها را نجات دهد یا جا به جا کند!
و افسوس که ما عشق فرهنگ ها چه با ولع نگاه می کردیم خانه و لوازم قدیمی را که حداکثر ۲۰۰ سال عمر داشتند و چه با علاقه گوش می دادیم به صحبت های خانم راهنما که با افتخار از قدمت این خانه برایمان می گفت بی آن که بداند از جایی آمده ایم که نه ۲۰۰ سال که ۲۰۰۰ سال قدمت دارد! اما.دریغا که……….

اگر دوست داشتید نمونه ای از یک خانه کشی تاریخی را ببینید به لینک زیر مراجعه کنید. مطمئنم که برای شما نیز هم چون من دیدنی و عبرت آموز است.

http://www.campbellhousemuseum.ca/themove.htm

این هم عکس هایی از خانه موزه کمپبل برای حسن ختام این قصه:

موزه خانه کمپل در تورنتو

موزه خانه کمپل در تورنتو

موزه خانه کمپل در تورنتو

موزه خانه کمپل در تورنتو

و بسایت رسمی موزه خانه کمپبل Campbell House Museum

ارادتمند شما

نگار

نوشته های دیگر:

انجام کلیه امور مهاجرت

فرم ارزیابی مهاجرت به کانادا

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

Share

, , , ,

Comments are closed.