مهاجرت به کانادا از طریق مشاور کانادایی


پیچیدگی نظام مهاجرتیکی از عادت های کانادایی ها (و چه بسا سایر غربی ها) این است که همه کارها را پیچیده کنند. بعد که کار حسابی پیچیده شد سعی می کنند راه حل هایی برایش پیدا کنند که از عهده آن کارهای پیچیده بربیایند! در کانادا خیلی از مسایل پیچیده هستند. از صبحانه ای که می خورید بگیرید تا روابط خانوادگی! از اتوبوس سوار شدن بگیرید تا مسایل حقوقی و قانونی! اگر نوشته های این مهاجران کانادا را بخوانید خودتان متوجه این امر می شوید. برای مثال بد نیست به چند نوشته زیر مراجعه فرمایید:

نوشته های فوق که از جنبه های مختلف و گاه به طنز زندگی در کانادا را معرفی می کنند، نشان می دهند که هر کار به ظاهر ساده ای در جای خودش چقدر سخت می تواند باشد. این سختی ها برای کسانی که قصد مهاجرت به کانادا دارند یا به تازگی به کانادا مهاجرت کرده اند نمایان تر است. به همین دلیل هم هست که در کانادا هزاران (بله درست شنیدید هزاران!!) سازمان و مؤسسه خدماتی در زمینه اسکان و جا افتادن Settlement تازه مهاجران فعالیت دارند.

در خصوص مهاجرت هم همین است. برای مثال می توانم به موارد زیر اشاره کنم:

  1. در قانون مهاجرت کانادا گروه های مهاجر به سه دسته عمده اقتصادی، خانوادگی و نیازمند دسته بندی شده اند [لینک]. هر یک از این دسته ها خود به گروه های کوچکتری تقسیم می شوند. برای مثال گروه اقتصادی به دو گروه عمده “نیرو یا کارکنان ماهر” و “تجاری” تقسیم می شود. این زیرگروه ها، گاه خود به گروه های کوچکتری تقسیم می شوند. مثلا گروه تجاری به سه دسته “سرمایه گذار“، “کارآفرین” و “خوداشتغال” قابل تقسیم است. در متن قانون برای هر یک از این گروه ها و زیرگروه ها شرایط خاصی پیش بینی شده است که حقیر برای تشریح برخی از اینها بیش از ۱۰۰ مقاله منتشر کرده است [لینک].
  2. از آنجا که قانون اساسی کانادا به استان های این کشور اجازه می دهد که در کنار دولت فدرال (مرکزی) نسبت به جذب مهاجر اقدام کنند [لینک]، استان ها طبق موافقتنامه هایی که با دولت فدرال به امضا رسانده اند برای خود دسته بندی های مفصل در زمینه جذب مهاجر دارند. هر کدام از این دسته ها شرایط خودش را دارد و ساز خودش را می زند. به عنوان مثال استان منیتوبا Manitoba در زمینه مهاجرت تجاری دو گروه “تجاری MPNP-B” و “کشاورزان جوان” را دارد که شرایطشان با یکدیگر متفاوت است. همین استان از روش های دیگری نیز مهاجر می پذیرد (تخصص، تحصیل، داشتن فامیل و …).
  3. قوانین کانادا برپایه عرف Common-law بنا شده اند (البته بجز استان کبک). بدین معنا که رأی قضات و دادگاه های کانادا همچون قانون اثرگذار است (در حوزه تعریف شده خودش). وقتی دادگاه های عمده کانادا بخصوص دادگاه عالی Supreme Court، دادگاه تجدید نظر فدرال Federal Court of Appeal و دادگاه فدرال Federal Court در زمینه ای نظری صادر می کنند این نظر برروی قوانین مهاجرتی، دستورالعمل های داخلی اداره مهاجرت و نحوه تصمیم گیری دادگاه های مهاجرتی IRB اثر می گذارد. اثر رأی دادگاه ها بر پیچیدگی شرایط و روش های مهاجرت می افزاید.

دستگیری خلافکاراناین قصه حسین کرد را برایتان تعریف کنم که به اینجا برسم: دولت کانادا به رغم وب سایت پر زرق و برق اداره مهاجرت CIC و سایر وب سایت های مرتبط و به رغم تمام تبلیغاتی که می کند با توجه به پیچیدگی های موجود در نظام مهاجرتی این کشور و با عنایت به اینکه کارمندان و افسران اداره مهاجرت امکان پاسخ گویی به سوالات متقاضیان را ندارند، مسأله حضور مشاور یا وکیل مهاجرت در پرونده های مهاجرتی را پذیرفته است. این مسأله در متن آئین نامه های مهاجرتی این کشور درج شده و به واسطه فرم های مخصوص این کار (بخصوص فرم های IMM 5475 و IMM 5475) کاملا مشهود است. حتی دولت کانادا پذیرفته است که افراد می توانند از این راه امرار معاش کنند.

خیلی از متقاضیان مهاجرت به واسطه سادگی خود یا شاید بنا به دلایل دیگر (عدم تمایل به هزینه کردن برای خدمات مشاور یا وکیل، اعتقاد به اینکه خودشان می توانند اطلاعات را استخراج کنند، عدم اعتماد به وکلا و مشاوران مهاجرت و …) از استخدام وکیل یا مشاور سر باز می زنند. روی سخن من با این افراد نیست. نمی دانم این افراد چطور پیچیدگی ها را نمی بینند یا آنها را جدی نمی گیرند. در کنار این افراد متقاضیانی هستند که وکیل یا مشاور مهاجرت استخدام می کنند. این گروه به طور سنتی به سراغ کسانی می روند که در دسترسشان باشند و معمولا به واسطه دوست و آشنا معرفی شده باشند. بنابراین در قدیم اغلب متقاضیان، وکیل یا مشاور خود را در کشور محل سکونت خود و بهتر بگویم در شهر و چه بسا محله خود می یافتند (این مسأله همچنان در مورد بسیاری از افراد صدق می کند). متأسفانه مراجعه به مشاوران محلی یک مشکل بزرگ ایجاد می کند. بسیاری از این مشاوران مجوزی برای فعالیت های خود دریافت نکرده اند و تابع قوانین کانادا نیستند. به این ترتیب اگر اشتباهی در کارشان رخ دهد یا خدای نکرده از کسی سوء استفاده یا کلاهبرداری کنند، برای دادگاه ها یا سازمان های کانادایی امکان پی گیری یا جریمه این افراد یا احقاق حقوق متقاضی مهاجرت وجود ندارد. در این شرایط تقریباً بلااستثنا این متقاضی است که متضرر می شود.

بنا به دلایل فوق است که مدت هاست دولت کانادا و سازمان های متولی امر مهاجرت در صدد محدود کردن فعالیت مشاوران و وکلای مهاجرت به داخل کانادا هستند. اگر مشاور شما مجوزهای لازم را داشته باشد و از سوی دیگر مستقر در کانادا باشد، در آن صورت نظارت بر کار وی آسان خواهد شد. نظارت بهتر بر فعالیت های مشاوران امنیت متقاضیان را هم افزایش می دهد.

خوشبختانه سازمان مشاوران مهاجرت کانادا CSIC چند سالی است که برای مسأله نقل و انتقال پول قوانینی را تصویب کرده که کار را برای مشاوران خارج از کانادا سخت می کند. طبق این قوانین مشاوران مهاجرت لازم است به محض دریافت پول از مشتریان خود ظرف حداکثر دو روز، پول را به حسابی به نام Client Account منتقل کنند. این حساب که یک حساب واسطه است و نمی توان برای هزینه های شخصی یا شرکت مشاور از آن پولی برداشت کرد، لازم است در یکی از شعبات کانادایی یکی از مؤسسات مالی کانادا باز شود. حال تصور کنید اگر مشاوری مستقر در خارج از کانادا باشد، هر بار باید پول را به این حساب که در داخل کاناداست حواله یا به شکل های دیگر منتقل کند و بعد هنگامی که اجازه برداشت داشت، آن را مجدد به حساب خود در کشور محل سکونتش حواله یا به شکل دیگری منتقل کند. همان طور که می دانید این حواله کردن دوگانه در طول زمان به واسطه هزینه های حواله پول و تبدیل ارز از نظر اقتصادی فشار سنگینی بر این فرد وارد خواهد کرد. این مسأله به خودی خود مشوقی برای استقرار مشاوران رسمی مهاجرت در کاناداست. لازم به ذکر است که سازمان مشاوران مهاجرت کانادا به احتمال غریب به یقین در آینده نزدیک به وسیله سازمان دیگری جایگزین و اعضای آن نیز به آن سازمان منتقل می شوند [لینک]. با این حال انتظار می رود که شرایط فوق در خصوص Client Account (حساب مشتری) تا حدود زیادی به همان شکل باقی بماند و چه بسا سخت گیری ها بیشتر شود.

تصویب قانونپارلمان کانادا چند ماه پیش قانونی را به تصویب رساند که بزودی به اجرا در خواهد آمد. با اجرایی شدن قانون فوق هیچ کس حق ندارد حتی قبل از ارسال مدارک، در زمینه مهاجرت به کانادا (چه ویزاهای دائم و چه موقت) مشاوره بدهد یا فرم ها را پر کند مگر اینکه مجوز داشته باشد (مگر اینکه خدماتش رایگان باشد). قبلا می شد فرم های مهاجرتی یک فرد را پر کرد و نیازی به داشتن مجوز برای این کار نبود. با اجرای قانون جدید این اجازه هم برداشته می شود. به عبارت دیگر، مؤسساتی که در زمینه جذب دانشجو یا دانش آموز فعالیت دارند و سازمان هایی که نسبت به جذب نیروی کار موقت برای کانادا اقدام می کنند نیز باید حتماً از خدمات کسی که مجوز دارد استفاده کنند. با توجه به اینکه داشتن مجوز برای کسانی که خارج از کانادا هستند مشکلاتی در پی خواهد داشت، احتمال اینکه بر تعداد این افراد در داخل کانادا اضافه شود افزایش می یابد.

با کانادایی شدن مشاوره مهاجرت، اعتماد مشتریان به نظام مشاوره مهاجرت هم افزایش خواهد یافت، چرا که این کار از طریق مشاوران یا وکلای تابع قوانین کانادا و دارای مجوز و تحت نظارت سازمان های معتبر صورت می گیرد. خوشبختانه با وجود امکانات امروزی، تماس با وکیل یا مشاور مهاجرت از هر نقطه دنیا به سادگی امکان پذیر است و نیازی نیست که مشاور خود را رو در رو ملاقات کنید. من شخصاً در یک روز معمولی ممکن است پاسخ گوی مشتریانی از ۳ الی ۷ کشور مختلف باشم. به جرأت می توانم بگویم که بسیاری از مشتریان خود را که از ژاپن و ایران و چین و کشورهای عربی و اروپایی و آمریکا و حتی سایر استان های کانادا هستند هیچ گاه ملاقات نمی کنم. خوشبختانه این عدم ملاقات کوچکترین اثر منفی در کیفیت ارائه خدمات نداشته است. اما در مقابل تابعیت من از قوانین کانادا در زمینه مسایل مهاجرتی و خدمات به مشتری باعث احساس امنیت در مشتریان شده است.

در خاتمه این متن نسبتاً طولانی از صمیم قلب برای همه متقاضیان مهاجرت به کانادا آرزوی موفقیت می کنم چه مشاور مهاجرت داشته باشند و چه نداشته باشند.

علیرضا پارسای

نوشته های دیگر:

انجام کلیه خدمات مهاجرت

سلب مسؤولیت و کپی رایت

ثبت نام در خبرنامه وب سایت

نصب رایگان تولبار “مهاجران کانادا”

 

Share

, , , ,

Comments are closed.